Denarius Porcia: Cato Uticensis; ROMA M•CATO•PRO•PR / VICTRIX

Crawford vond voor dit type een schatting van minder dan dertig rechterhoeken en minder dan drieëndertig omgekeerde hoeken voor drie variëteiten. Dit type blijkt veel zeldzamer te zijn dan de naslagwerken suggereren. Crawford vond slechts acht voorbeelden uit de schatkamers van San Giulamo (5), Alvignano (1), Vigatto (1) en Bourgueil (1).
Cato van Utica (95-46 v.Chr.), de nakomeling van Cato de Oudere (234-149 v.Chr.), was in de traditie van zijn overgrootvader een republikein in hart en nieren. Hij sloot zich aan bij het kamp van Pompeius nadat Caesar de Rubicon was overgestoken. Na Pharsalus zocht hij zijn toevlucht in Afrika bij Utica, dat hij versterkte en hij koos Scipio, uit een illustere familie, als leider van de Pompejaanse partij in plaats van Labienus, een groot militair bevelhebber. Toen Scipio bij Thapsus werd verslagen, sloot Cato zich op in Utica, liever zelfmoord plegend dan levend in de handen van Caesar te vallen. Zo werd hij het model van de republikeinse martelaar en de rechtschapen Romein, die had verklaard dat hij liever met de republiek zou sterven dan één dag zonder de republiek te moeten leven. Zijn wens werd vervuld. De rechter- en keerzijde van deze munt zijn gemodelleerd naar een denarius van Marcus Porcius Cato, geslagen in 89 voor Christus op het hoogtepunt van de Sociale Oorlog.

CGB