2 Dollars - Mormon Relief Society Salt Lake City, Utah

[img mini]catalogue/640613c8bec73.jpg[/im

Informatie over de Relief Society winkelpenning van $2 die gevonden is tijdens het metaaldetecteren in Gunnison Utah en de bijbehorende Relief Society winkel die open was van begin 1870 tot ongeveer 1903.

Deze penning werd gebruikt in de winkel van de Latter Day Saint (Mormon) Relief Society die operationeel was in Gunnison Utah. Gedurende de tijd dat deze winkel open was, viel hij onder de paraplu van de Z.C.M.I., maar elke Relief Society-winkel in Utah werd beheerd door de zusters van de sociëteit. De toenmalige bisschop was Christian Madsen en een van zijn vrouwen, Helena Madsen, was de Relief Society President die verantwoordelijk was voor de winkel. Bisschop Madsen was ook kapitein in het Utahse leger tijdens de Indiaanse oorlogen.
Het bestaan van de winkel wordt vermeld in de Women's Exponent van 15 augustus 1880. Volume 9 No. 6 Wanneer wordt vermeld dat "de ZHV daar (Gunnison) een winkel hebben die wat geld in de schatkist van de vereniging brengt, maar het wordt niet zo goed bezocht als het zou moeten", verklaard door Eliza R. Snow Smith Algemeen president van de ZHV voor de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen 1868-1887.
Genomen uit de 13 augustus 1880 Gunnison Relief Society notulen en uitgesproken door LDS General Relief Society President Eliza R. Snow " E. R. Snow zei toen: Ik voel me geroepen om een paar woorden te zeggen [p. 81] over uw R. S. [Relief Society] Store. Steun het, geef het uw patronage, en verzet u niet tegen samenwerking; ieder zou zich moeten voelen om het te steunen.

De notulen van de ZHV bevestigen dat er een kleine winkel was op de eerste verdieping van de ZHV-zaal. Het werd beschouwd als een co-op. Het lijkt erop dat er tarwe, wol, boter, kleding en andere spullen die de vrouwen maakten, werden verkocht.
De winkel maakte echter geen winst. In 1891 staat in de notulen: "Op een vergadering die was belegd door het Stake R.S. Presidency, waar ook president Lewis Anderson en adviseurs aanwezig waren, was het advies aan de ZHV om hun schulden, die het gevolg waren van het falen van de R.S. Store, te betalen met het geld van de hongersnoodtarwe.... De schuld van de winkel was $372,63."
In 1896 werd gemeld: "Besloten dat we meer planken laten maken in de R.S. Store. Besloten dat we klerk in R.S. Store $3,00 per week betalen. Besloten dat we manager van R.S. Store $10,00 per maand betalen. Besloten dat we een lamp moeten kopen voor de R.S. Store."
In 1902 probeerde de Gunnison Relief Society uit te zoeken hoe ze uit de schulden konden komen. Ze rapporteerden: "Er is ook besloten om de R.S. graanschuur met winkel te verkopen, maar Z. C. M. I. had ons geadviseerd om niet te veel op te offeren door te veel haast te maken met de verkoop."
In februari 1903 wordt genoteerd: "Verklaring - van de toestand van de R. S. Winkel zoals die nu is, gelezen & geaccepteerd."
In mei 1903 werd gemeld dat president Cox verklaarde: "Ze voelde zich niet goed toen alle verenigingen niet goed draaiden. Gunnison Ward werd gezien als een levendige, energieke vereniging en het lijkt erop dat het niet zo door kan gaan. Eenheid had je kunnen helpen als die er was geweest. Het lijkt nodig om jullie tarwegeld af te nemen om jullie schulden te vereffenen. We beschouwden hongersnoodtarwe als heilig om alleen voor hongersnood te gebruiken. Ze raadpleegde hogere autoriteit en de (sic) had geadviseerd om het geld van de hongersnoodtarwe te nemen om onze schuldeisers te betalen, omdat het onroerend goed op dit moment niet met enig voordeel verkocht kon worden. Ze waren gekomen om uit te zoeken of jullie allemaal bereid waren om jullie president te steunen."
Er zijn nog een paar andere getuigenissen over het gebruik van het geld van de hongersnood om schulden af te betalen. Ik kon hierna geen enkele vermelding van de winkel meer vinden.

Hier is een fragment uit een artikel "Childhood in Gunnison" geschreven door William Hartley Utah Historical Quarterly.

DE DORP
Gunnison, met zijn twintig grote woonblokken, leek op een typisch mormoons dorp. De kinderen Christenson groeiden op met kennis van alle woningen van de buren, die langzaam veranderden van pionierswoningen in respectabele huizen van adobe en rotssteen, en van een handvol gemeenschapsgebouwen. Aan het begin van de jaren 1870 werd het openbare plein van de stad omringd door een stenen schoolgebouw, een stenen tiendschuur, een twee verdiepingen tellende stenen Relief Society Hall waar kerkelijke bijeenkomsten plaatsvonden, een postkantoor en een coöperatieve winkel. In 1881 voegden de Presbyterianen zich bij het landschap door een kapel te bouwen die ook een school huisvestte.