Medal - Apollo VII

Apollo 7 (11-22 oktober 1968) was de eerste bemande vlucht in het Apollo-programma van NASA en betekende de hervatting van bemande ruimtevluchten door het agentschap na de brand die de drie Apollo 1 astronauten had gedood tijdens een repetitie test op 27 januari 1967. De Apollo 7-bemanning stond onder leiding van Walter M. Schirra, met commandomodulepiloot Donn F. Eisele en maanmodulepiloot R. Walter Cunningham (zo genoemd hoewel Apollo 7 geen maanmodule vervoerde).

De drie astronauten werden oorspronkelijk aangewezen voor de tweede bemande Apollo vlucht en daarna als reserve voor Apollo 1. Na de Apollo 1 brand werden bemande vluchten opgeschort terwijl de oorzaak van het ongeluk werd onderzocht en verbeteringen werden aangebracht aan het ruimteschip en de veiligheidsprocedures. Vastbesloten om een herhaling van de brand te voorkomen, bracht de bemanning lange tijd door met het controleren van de constructie van hun Apollo commando- en servicemodules (CSM). Het trainen ging door gedurende een groot deel van de pauze van 21 maanden die volgde op de Apollo 1 ramp.

Apollo 7 werd gelanceerd op 11 oktober 1968 vanaf Cape Kennedy Air Force Station in Florida en stortte elf dagen later neer in de Atlantische Oceaan. Er vonden uitgebreide tests van de CSM plaats en ook de eerste live televisie-uitzending vanaf een Amerikaans ruimtevaartuig. Ondanks spanningen tussen de bemanning en de grondverkeersleiders was de missie een volledig technisch succes, wat NASA het vertrouwen gaf om Apollo 8 twee maanden later in een baan om de maan te sturen. Deels vanwege deze spanningen vloog geen van de bemanningsleden meer in de ruimte, hoewel Schirra al had aangekondigd dat hij na de vlucht met pensioen zou gaan bij NASA. Apollo 7 volbracht de missie van Apollo 1 om de CSM te testen in een lage baan om de aarde en was een belangrijke stap in de richting van NASA's doel om astronauten op de maan te laten landen.